گوش کن، جاده صدا می زند از دور قدمهای تو را

   چشم تو زینت تاریکی نیست

   پلکها را بتکان، کفش به پا کن و بیا

   و بیا تا جایی، که پر ماه به انگشت تو هشدار دهد

   و زمان روی کلوخی بنشیند با تو

   و مزامیر شب،

   اندام تورا،

   مثل یک قطعه آواز به خود جذب کنند.

   پارسایی است در آنجا که تو را خواهد گفت

   بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه عشق تر است.

   سهراب سپهری

 




تاريخ : ۱۳٩۳/۸/۱٧ | ۱٠:۱٠ ‎ق.ظ | نویسنده : سحر | نظرات ()