بهار می آید،

   دنیا عوض می شود

   اما آمدن بهار مهم نیست

   مهم شکفتن گل ها در قلب توست ...

   رسول یونان

 


 

به تو گفتم:

گنجشک کوچک من باش

تا در بهار تو من

درختی پر شکوفه شوم ...

 احمد شاملو

 



تاريخ : ۱۳٩٤/۱/۱ | ٩:٠٠ ‎ق.ظ | نویسنده : سحر | نظرات ()

   نگذار دیگران نام تو را بدانند

                               همین زلال چشمانت

                                       برای پچ پچ هزار ساله آنان کافیست...      

                                         شاملو  

 



تاريخ : ۱۳٩۳/۱٢/٢۳ | ۱٠:٥۸ ‎ق.ظ | نویسنده : سحر | نظرات ()

    تو کجایی؟
    در گستره‌ی بی‌مرزِ این جهان
    تو کجایی؟

    من در دورترین جای جهان ایستاده‌ام:
    کنارِ تو.

    تو کجایی؟
    در گستره‌ی ناپاکِ این جهان
    تو کجایی؟

    من در پاک‌ترین مُقامِ جهان ایستاده‌ام:
    بر سبزه‌شورِ این رودِ بزرگ که می‌سُراید
    برای تو.

    احمد شاملو

 



تاريخ : ۱۳٩۳/٥/٢۳ | ۸:٥٠ ‎ب.ظ | نویسنده : سحر | نظرات ()

 

    تنها

    هنگامی که خاطره ات را می بوسم

    درمی یابم دیری است که مرده ام

    چرا که لبان خود را از پیشانی خاطره ی تو سردتر می یابم

    از پیشانی خاطره ی تو

    ای یار

    ای شاخه ی جدامانده ی من 

    احمد شاملو

 

    عکس رو در شمال گرفته ام

    این عکس رو خیلی دوست دارم♥♥ و باهاش خاطرات زیادی دارم ...

 




تاريخ : ۱۳٩۳/٦/٤ | ۱٢:۱٢ ‎ب.ظ | نویسنده : سحر | نظرات ()

   کیستی که من اینگونه به اعتماد

   نام خود را با تو می گویم

   نان شادی ام را با تو قسمت می کنم

   به کنارت می نشینم و

   بر زانوی تو اینچنین به خواب می روم

   کیستی که من این گونه به جد

   در دیار رویاهای خویش با تو

   درنگ می کنم!

   احمد شاملو

 



تاريخ : ۱۳٩۳/۱/٥ | ۸:٢٠ ‎ب.ظ | نویسنده : سحر | نظرات ()

   

   در فراسوی مرزهای تنت
   تو را دوست می دارم.

   آینه ها و شب پره های مشتاق را به من بده
   روشنی و شراب را
   آسمان بلند و کمان گشاده پل
   پرنده ها و قوس قزح را
   به من بده
   و راه آخرین را
   در پرده ای که می زنی مکرر کن.

   در فراسوی مرزهای تنم
   تو را دوست می دارم.


   در آن دور دست بعید
   که رسالت اندامها پایان می پذیرد
   و شعله و شور تپشها و خواهشها به تمامی
   فرو می نشیند
   و هر معنا قالب لفظ را وا می گذارد
   چنان چون روحی
   که جسد را در پایان سفر
   تا به هجوم کرکسهای پایانش وانهد...

   در فراسوهای عشق
   تو را دوست می دارم
   در فراسوهاس پرده و رنگ...


   در فراسوهای پیکرهایمان
   با من وعده دیداری بده...


   احمد شاملو - اردیبهشت 43

 



تاريخ : ۱۳٩۳/۱/۱٥ | ۱۱:٢٥ ‎ق.ظ | نویسنده : سحر | نظرات ()

   در این بن بست

   دهانت را می بویند

   مبادا گفته باشی که دوستت می دارم

   دلت را می بویند

   روزگار غریبی است ، نازنین

   و عشق را ، کنار تیرک راه بند

   تازیانه میزنند

   و عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد ...

    احمد شاملو

 



تاريخ : ۱۳٩٢/٧/۱٠ | ۱٢:۱۸ ‎ب.ظ | نویسنده : سحر | نظرات ()

 

   میان خورشیدهای همیشه

                            زیبایی تو لنگریست

    نگاهت

        شکست ستمگریست

                           و چشمانت 

                                    با من گفتند

                                                که فردا 

                                                        روز دیگریست

                                                        احمد شاملو

 



تاريخ : ۱۳٩٢/٧/٦ | ۳:۳٢ ‎ب.ظ | نویسنده : سحر | نظرات ()

   نخست دیر زمانی در او نگریستم

   چندان که چون نظر از وی گرفتم

   در پیرامون من

    همه چیز به هیئت او در آمده بود

                       آنگاه دانستم

                            که دیگر مرا از او

                                           گریزی نیست

                                          احمد شاملو

 



تاريخ : ۱۳٩٢/٧/۱٩ | ٩:٠٤ ‎ق.ظ | نویسنده : سحر | نظرات ()